Uit de kast

Het gebeurde naar aanleiding van een interview dat ik hoorde over de jeugd van een vrouw die gediagnosticeerd was met Asperger. De enorme herkenbaarheid maakte dat ik een online test ging doen. Ik scoorde 100% positief.
Dit was het begin van een officieel onderzoek en een informatievergaarwoede dat met een scherp oplettend oog en een achtergrond in jarenlang onderzoek naar ‘de mens’ gelezen werd.  

Je kunt je misschien voorstellen dat ik totaal in shock was toen ik mezelf herkende in werkelijk alle a-typische kenmerken. Het was niet zozeer de vraag: ‘zou dit waar zijn?’ het was meer een zeker weten, omdat er enorm veel puzzelstukjes op z’n plek vielen. Zeker in relatie tot mijn toen net overleden vader. Maar ook een enorme opluchting. ‘Dan hoef ik bepaalde dingen die ik moeilijk vind niet per se meer te kunnen’, want kan-het-niet, bestond nooit en dus moest ik mijn hele leven lang al het moeilijke toch trotseren. Zeker, dat heeft me veel gebracht! Maar die boog mocht iets minder gespannen komen te staan.
Mijn hele leven kwam in een ander daglicht te staan met dit inzicht… en tegelijk veranderde er niets, want ik was nog steeds mezelf. En voor mij ben ik gewoon normaal…én gelukkig. Het is bijna vreemd dat je dan blijkt te behoren tot een groep ‘apartelingen’ terwijl in jouw beleving velen om je heen zich juist onnatuurlijk gedragen. Gelukkig heb ik genoeg eigenzinnigheid om daar niet in te duiken en mijn eigen visie te vormen over het autistische gegeven.

Daarom begon ik me in te lezen, want ik kon niet rusten tot alles weer in ruste was vanbinnen. (Autistisch trekje;) Ik verslond boeken, proefschriften, internetartikelen, videomateriaal en autisme tijdschriften.

Kenmerken

In deze boeken vond ik een 3-tal theorieën die aangehouden worden in het begrijpen en diagnosticeren van autisme. Als ik die theorieën las en dacht aan gedragingen van mijn autistische zoon, dan kon ik het denkspoor volledig volgen. Echter, als ik deze theorieën van binnenuit ging checken, leek het of ze iets cruciaals over het hoofd zagen. Het waarom leek niet volledig te kloppen.

Ook vond ik opsommingen van kenmerken en uitleg daarover van hen die het gedrag van mensen met ASS hadden geobserveerd. Allemaal puzzelstukjes die veel duidelijk maakten, maar toch ook miste ik hier echt begrip over het waarom. Eenmaal duidelijk wát er precies fundamenteel(!) anders was aan mij… of ‘ons’, maakte nog niet aannemelijk waarom dat zo was. Als ik daar heel goed naar keek en in mijzelf observeerde was het echter zo klaar als een klontje…

De overgevoeligheid of juist het gebrek aan contact met het lichaam (wat volledig energetisch is). Het niet kunnen loslaten van bepaalde informatie (Omdat er nog iets mee moet). Niet overweg kunnen met beginnen en einden (Omdat alles vloeiend in elkaar overgaat). De letterlijke opvatting van gesproken informatie (Net zo feitelijk als de natuur). De eenzijdige interesse (Omdat je je in de diepte ipv in de breedte wilt ontwikkelen). Het sociale spel niet altijd herkennen (en soms onzinnig vinden). De keuzestress (afhankelijk van hoeveel druk erop wordt gelegd en hoe de vraag wordt gesteld). De gefragmenteerde waarneming (maar niet onwillekeurig)... Het is allemaal eigenlijk heel logisch… als je the missing link erbij pakt.

Overigens is het wel bijzonder dat in de opsommingen van kenmerken vooral de probleemkenmerken vermeld staan, want je zou er ook aan toe
kunnen voegen: Vaak goed in exacte vakken (omdat we kijken vanuit natuurlogica). Eerlijk en oprecht (omdat we geen dubbele agenda’s hebben). Gericht op structuurvorming (heel handig in het zien van samenhang, waar niemand het ziet) Percentueel behoorlijk veel meer intelligentie (52% van mensen met ASS heeft een bovengemiddeld tot hoogbegaafd IQ t.o.v. 16% bij neurotypische mensen, bron:NAR) Anderen in hun waarde laten…

Ik heb gemerkt, dat er structureel twee dingen over het hoofd werden gezien in de theorieën waar bijna alle a-typische kenmerken naar zijn terug te voeren:

  • het waarnemen van de wereld vanuit energetisch perspectief en
  • het ontbreken van de ik-referentie (niet te verwarren met zelfbewustzijn), wat een veel grotere impact heeft dan wordt gedacht (Zowel positief als onhandig in de huidige sociale structuur). Beiden verdienen een apart artikel.

Autisme en het ontbreken van ik-referentie

Dagtraining: Zich Niet In Anderen Kunnen Verplaatsen…
Autisme staat bekend als een sociale ‘stoornis’. Het is voor een persoon met autisme moeilijk uit de woorden te komen, een gesprek te beginnen of adequaat te reageren op vragen. Als je ze vraagt: “Wat wil jij?” dan wordt er enkel gereageerd met een optrekkende schouderbeweging. En dat terwijl achteraf bleek dat er wel degelijk voorkeuren waren. Wat is het belang van ik-referentie hierin en hoe kunnen we daarin tegemoetkomen?

Lees verder

Het gevoelsleven van mensen met een Autisme Spectrum Stoornis

Dagtraining: Autisten staan nog steeds bekend om hun gebrek aan inlevingsvermogen. Wat in contradictie lijkt met de enorme gevoeligheid die we ook bij deze groep mensen zien. Is dit enkel een kortzichtig oordeel, of zit daar wel degelijk een onvermogen? Het autistisch brein functioneert anders, maar is dat echt een gebrek… of is het juist een zegen?

Lees verder

Autisme en het ontbreken van ik-referentie

Dagtraining: Zich Niet In Anderen Kunnen Verplaatsen…
Autisme staat bekend als een sociale ‘stoornis’. Het is voor een persoon met autisme moeilijk uit de woorden te komen, een gesprek te beginnen of adequaat te reageren op vragen. Als je ze vraagt: “Wat wil jij?” dan wordt er enkel gereageerd met een optrekkende schouderbeweging. En dat terwijl achteraf bleek dat er wel degelijk voorkeuren waren. Wat is het belang van ik-referentie hierin en hoe kunnen we daarin tegemoetkomen?

Lees verder

Het gevoelsleven van mensen met autisme

Dagtraining: Autisten staan nog steeds bekend om hun gebrek aan inlevingsvermogen. Wat in contradictie lijkt met de enorme gevoeligheid die we ook bij deze groep mensen zien. Is dit enkel een kortzichtig oordeel, of zit daar wel degelijk een onvermogen? Het autistisch brein functioneert anders, maar is dat echt een gebrek… of is het juist een zegen?

Lees verder

Ik was verrast toen ik kennis maakte met de ‘geef me de 5’ methode, waar in de communicatie bewust een wie, wat, waar, wanneer en hoe wordt toegevoegd om de omgeving en toekomst begrijpelijk en overzichtelijk te maken. Ik realiseerde me dat ik al jaren in mijn lessen schrijf: “om werkelijk geluk te kunnen ervaren, dien je de wie, wat, waar, wanneer en hoe los te laten”. Een maf kruisverband: een neurotypische vrouw die autisten helpt functioneren in de neuro typische wereld en een a-typische vrouw die de neurotypische mens leert te leven vanuit een natuurwetkundig logischer gezichtspunt. Met veel aftrek overigens, omdat ik mijn vinger kon leggen op de discrepantie tussen de natuurlijkheid en de beperkende mentale regels. Ik kon het zien, omdat ik er niet in gevangen zat zonder ik-referentie en stevig ingebed was in het gevoelsstandpunt. Mijn punt is: We kunnen het beste uit elkaars werelden overnemen…  Dat is het goede nieuws….

Dit werd mijn persoonlijke doel.

Een label dragen

Het heeft me verwonderd dat ik pas op 42-jarige leeftijd ontdekte dat er sprake is van autisme. Ongetwijfeld ben ik voor mijn omgeving nooit een probleem geweest. Ik sprak nooit veel, je had geen last van me. Maar zoals alles komt alles altijd op het juiste moment, het universum kent een feilloze timing. Eerder had Ik dit label niet zo volwassen kunnen dragen. Had mijn vader dit niet willen weten. Moest ik eerst mijn sporen verdienen als inspirerend voorbeeldfiguur. En had dit ongetwijfeld tot veroordeling geleid als jij, lezer, Vera niet eerst in je hart had gesloten…

De diagnose is een absolute verrijking geweest. Zelfinzicht is goud waard.
Als iets zo fundamenteel voelt, moet je zorgen dat het vóór je gaat werken. Met je persoonlijkheid heb je het te doen in deze wereld. Het is je gereedschap, het voertuig waarmee je je verlangens neer zult zetten. Geboren zijn met een autistische constitutie is allesdoordringend, het is nergens níet merkbaar…  Daarom voelt het als en kan ook met trots zeggen: “Ik bén een autist”. (Ik had bijvoorbeeld nooit de 8 emotiegroepen visie kunnen ontwikkelen zonder autisme, ik had vast niet zo eigenwijs mijn eigen pad gevolgd zonder autisme en ik was nooit zo scherp in mijn waarneming geworden zonder autisme). Hiermee voel ik mezelf niet onderdeel van een groep gehandicapten, maar geboren met bepaalde eigenschappen die ik in kan zetten. Het is het perfecte pakketje geweest om te kunnen doen wat ik hier te doen heb.

Steeds meer ASS

We kunnen niet onder het feit uit dat het aantal ASS diagnoses explosief is gestegen. Je ziet grote behoefte aan handleiding: hoe om te gaan met mensen met ASS? En andersom paniekgevoel: hoe te functioneren in deze onlogische maatschappij? Wat mij betreft is daarin nog een hoop te doen en ik voel liefdevolle passie daar een bijdrage aan te leveren

In het respecteren van beider standpunten.

In het begrijpen van beider behoeften.

In het leren van elkaar.

En jezelf te voeden met het goede.

Ontdek meer over deze nieuwe visie in onze autisme trainingen HIER

15 gedachtes op “Uit de kast”

  1. Hallo Vera mijn dochter heeft ook kenmerken van autisme haar vader ook.welke test adviseer je haar. Ik denk dat het haar erg kan helpen. Dit is nooit erkend. Ik merk het aan hun gedrag ( vader woont al 18 jaar hier niet meer). Supergevoellig super introvert bijna afgesloten. Kan je een test adviseren? Vriendelijke groet Carmen

  2. Carin Heerings

    Hallo Vera
    Wat geweldig hoe je dit onderwerp beschrijft, en wat fijn voor ons dat je bent wie je bent met of zonder label
    Ik leer erg veel van je, ik heb ook gemerkt dat ik anders kijk en in het leven sta dan andere om me heen, maar weet niet welke label erbij hoort
    Aan de ene kant, kan ik niks met het in hokjes plaatsen en aan de andere kant is het misschien makkelijker om bepaalde dingen te begrijpen
    Ik wil je bedanken voor je trainingen
    En de hulp die we op deze manier krijgen
    Je boeken zijn fantastisch
    Een goed hulpmiddel voor mij bij mijn zelf onderzoek
    Liefs Carin

    1. Hai Vera,
      Dank je wel voor je info. Graag zou ik horen welke test je hebt gedaan, het is heel herkenbaar. Alvast dank!
      lieve groet,
      Nathalie

  3. Ik ben zo blij met jou openheid en helderheid Vera. Ik krijg morgen na lang wachten de uitslag. Je snapt vast wel hoe nerveus ik nu ben 😉

  4. Mooie inspirerende eerlijke verwoording en zo krijgt ‘uit de kast’ een bredere betekenis: Gewoon zijn wie je bent!

  5. Dag Vera,

    Bedankt voor je bijzondere verhaal. Mijn dochter van 7 is gediagnosticeerd met autisme. En hele creatieve slimme meid maar heeft het moeilijk in deze maatschappij waar van alles moet. Doe je ook weleens privé sessies? Zou dat graag voor haar willen.

    Groet Jessica

  6. Hoi Vera,

    Wat een mooi stuk! Mijn dochter van 7 heeft autisme, ze is een heel creatief en slim meisje, maar het is moeilijk in deze maatschappij waar van alles ‘moet ‘.
    Doe jij weleens privé sessies? Ik zou dat graag willen voor haar.

    Groet Jessica

  7. Marja van Hees

    Dag Vera, kun je het begrip ik-referentie uitleggen? Het intrigeert me en ik kan er niks mee.

    Groet, Marja

  8. Zo verrijkend dat je aangeeft: Zelfinzicht is goud waard. Met je persoonlijkheid moet je het doen. Als iets zo fundamenteel voor je is, moet je zorgen dat je wensen en verlangens voor je gaan werken. Jouw POSITIVITEIT en OPRECHTHEID zijn verfrissend!

  9. Hoi Vera, wat een mooi artikel! Bijzonder om te lezen hoe dit bij jou werkt. Ik herken een hoop, maar niet alles. Net een online asperger test gemaakt, en daar scoorde ik hoog. Altijd al het gevoel (gehad) anders te zijn, dat er iets mis was met me. De voorliefde voor exacte vakken herken ik ook en de bovengemiddelde intelligentie. Mensen zeggen vaak dat ik zo helder ben, maar zelf snap ik dat niet zo goed. Voor mij is het zo “normaal” om verbanden te zien die voor mij duidelijk zijn, maar blijkbaar niet voor iedereen. Het gebrek aan “vrouwelijke” eigenschappen, empathie etc. Het lijkt een eindeloze zoektocht, interessant aan de ene kant, frustrerend soms aan de andere kant, als ik vast zit in ego: oordelen, vergelijken, Slachtoffer.
    Ik kijk uit naar je webinar van a.s. donderdag! Jammer dat je geen 1 op 1 sessies meer doet, ik zou erg benieuwd zijn om jouw visie te horen op mijn situatie.
    Liefs Iris

  10. Mariëlle Hoefnagel

    Jeetje…….dit is mijn verhaal! Kippenvel om zoveel overeenkomsten te lezen, tot de leeftijd waarop we de diagnose kregen toe. Ongelooflijk….. Wat fantastisch goed verwoord overigens.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *